Accueil > Musiciens > Ancien et traduction > DELCHEVALERIE Philippe

Mr

DELCHEVALERIE Philippe

Evere

Publié: lundi 5 avril 2010, par Michel Possoz

Toutes les versions de cet article : [français] [Nederlands]

Leeftijd : 50 jaar

Nationaliteit : Belg

Ster : Wanneer en waar ben jij met muziek begonnen ?

Ik denk dat ik 5 of 6 was. Voor mijn zus en mij speelde mijn vader aftelrijmpjes met zijn blokfluit of zijn harmonica, toen we tijdens de weekeinden op het platteland in een chalet verbleven. Het was in het midden van het bos, ver van de stad en zonder lopend water, gas en elektriciteit ! We hadden geen TV, geen radio, alleen maar gezelschapsspelletjes om zich ’s avonds bezig te houden, een kolenkachel en olielampen.
Onze vader speelde ook een beetje gitaar, en soms probeerde hij zelf met veel vreugde om in een jachthoorn te blazen ! Ik heb nooit geweten waar hij het gevonden had, maar het imponeerde mij veel.
Ik was verwonderd om melodieën van die objecten te horen komen en dit gaf me de zin om van een instrument te leren spelen.

In het begin was ik echt teleurgesteld te horen dat ik maar kakofonische geluiden kon maken. Het was voor mij niet mogelijk om mooie melodieën te spelen, zoals mijn vader het blijkbaar zo gemakkelijk deed. Hij had toch nooit lessen in een muziekacademie gevolgd. Hij kon alle melodieën uit het gehoor spelen.

Toen ik 8 was, hebben mijn ouders mij in de muziekacademie van Brussel ingeschreven om het notenleer te leren voordat ik een instrument kon leren.

Ik was de jongste in de klas en als ik noten moest zingen, wilde de leraar dat ik op mijn bank stond om mij goed te kunnen horen en zien ! Hij hiel vol dat ik zo beter zang, met de halve toon die anders ontbrak.

Ster : Waarom en hoe heb jij dwarsfluit gekozen ?

De heer Fontaine, mijn leraar notenleer had mij dwarsfluit aangeraden die nobeler was dan het “lokfluitje” dat hij grappig maar zeer beperkt vond en dat ook, denk ik, te moeilijk is voor de vingers van een kind.

Op 9 jaar, ben ik bij de heer Gilman begonnen. Hij was oud, zeer aardig en geduldig met het jongetje die ik was. Het volgende jaar heeft een jonge leraar hem vervangen, de heer Demacq, bij wie ik de lessen heb gevolg gedurende 6 jaar.

Ster : Speel jij van een ander instrument ?

Nee, na de ontdekking van dwarsfluit heb ik niet meer eraan gedacht om blokfluit te beginnen. Dwarsfluit en notenleer te leren waren voor mij genoeg.

Ster : Wat is je beroep ?

Ik ben fotograaf. Ik maak reportages en foto’s in studio’s, voornamelijk portretten en soms reclamefoto’s. Ik heb een winkel, Place de la Paix in Evere.

Ster : Sinds wanneer speel je bij de Ster en hoe ben jij bij ons terechtgekomen ?

Ik ben met dwarsfluit herbegonnen tien jaar geleden omdat mijn kinderen het mij gevraagd hadden. Ze wilden mij samen met andere ouders die ook muzikanten waren zien spelen bij een recital op school op het eind van het jaar. Ik had sinds jaren niet meer gespeeld en mijn instrument was in een afschuwelijk staat. Een muzikant van de familie heeft me toen een dwarsfluit geleend zodat ik kon trainen en mijn instrument laten herstellen.
In het begin was het moeilijk ! De vingerzetting terug te vinden was niet het ergste, maar wel de noten en ritmes lezen, in het tempo spelen met andere muzikanten wat ik nooit in het verleden had gedaan.
Na deze ervaring heb ik zin gehad om te blijven spelen maar ik heb snel begrepen dat zonder een bijzonder doel en alleen het niet gemakkelijk zou zijn om vorderingen te maken.
Dan heb ik gedacht om cursussen in een muziekacademie te volgen maar de uurrooster was niet compatibel met mijn beroep. Ik heb dan het advies van een paar klanten opgevolgd en ik ben naar de repetities van de Harmonie St Cecilia in Evere geweest. Ik heb daar opnieuw geleerd om dwarsfluit te spelen. Na twee en een half jaar had ik zin in een ander repertoire te benaderen en ben ik bij de Ster terechtgekomen in januari 2003.

Ster : Hoe heb jij je eerste concerten geleefd ?

De eerste keer was ik zeer onzeker gemaakt en ik durfde bijna niet in mijn instrument blazen om geen foute noten te spelen ! Ik was zo gestrest dat ik soms in mijn dwarsfluit bloos maar dat er geen geluid uit kwam.
Mijn grootste angst was om te vroeg of te laat te beginnen na een paar maten zonder te moeten spelen. In het begin dacht ik dat ik het nooit zou kunnen doen omdat het niveau zeer hoog voor mij was. Toch ben ik blijven proberen omdat ik absoluut sommige stukken met de Ster wilde spelen die mij in mijn jongere jaren hadden doen dromen.
Beetje bij beetje heb ik de chef tekens leren begrijpen en ook naar de melodieën en nuances van de andere instrumenten leren luisteren, hoe ze op elkaar antwoorden een beetje zoals de acteurs in een toneelstuk het doen.
Dit heeft mij geholpen om de partituren te lezen, en de verschillende sfeer die de chef wilde horen te begrijpen. Ik denk dat ik me veel verbeterd heb sinds ik ben de Ster ben aangekomen maar toch zijn er een paar stukken waar ik nog niet alles onder de knie heb. Ik kan nog vorderingen doen !

Ster : Hoe leef jij het stress van onze chef bij de laatste repetities voor een groot concert ?

Ik doe mijn beste en probeer om een paar dagen voor het concert de moeilijke delen te herzien om zo veel mogelijk aan de wil van de chef te kunnen voldoen. Ik weet dat voor de chef het succes van een concert op de goede interpretatie van de noten, ritmes en nuances van de verschillende instrumenten rust.

Ster : Heb je lievelinge concerten ?

Ik houd bijzonder veel van de concerten op de Grote Markt in september en de eindjaar concerten. Maar ik ben ook blij om bij de andere concerten te spelen. Dit geeft mij ook genoeg comfort voor de volgende concerten.

Ster : Speel jij ook in een andere groep ?

Nee. Na mijn aankomst bij de Ster heb ik nog 6 maanden bij de St Cecilia gespeeld maar het vroeg mij te veel tijd. Het aantal concerten was dan verdubbeld en ik had dus geen tijd genoeg op de zondag aan mijn familie te besteden.

Ster : Naar welke muziek luister jij of speel jij het liefst ?

Ik luister meestal naar klassiek muziek. In mijn winkel luister ik altijd naar Musique 3 op radio of Radio Klara op het Nederlandstalig kanaal. Dit zijn de enige kanalen waarop er geen reclames of spelen zijn ! En het journaal geeft ook alleen de wezenlijke informaties. Het helpt mij om tegen de stress van de werkdag te vechten. Thuis luister ik meer naar alle type muziek, soms het programma die door een familielied werd gekozen of om ze niet te storen, luister ik met mijn koptelefoon naar de podcast van de Jazz uitzending van Philippe Baron die ik op mijn Mp3 opneemt. Het is niet altijd mogelijk om in de smaak van de rest van de familie te vallen.

Ster : Heb jij andere hobby’s ?

Ik kan niet echt zeggen dat ik andere hobby’s heb maar toch, als ik tijd heb, houd ik ook van hout te verwerken. Ik doe ook graag een paar veranderingen in het huis zoals loodgieterij, parket zetten of een meubel op maat maken. Ik houd van alle handarbeiden, een beetje zoals de architect Victor Horta die een paar technieken van verschillende beroepen kenden. Ik ben van aard nieuwsgierig maar naar gebrek aan tijd, moet men vaak keuze maken. Tot nu toe heb ik al mijn vrije tijden aan mijn kinderen besteed. Nu hebben wij, samen met mijn vrouw, een abonnement bij een schouwburg genomen om samen een activiteit te hebben zonder de kinderen.

Ster : Spelen je kinderen ook van een instrument of hebben ze andere hobby’s ?

Ik heb drie kinderen : Céline, 21 jaar, Florine, 18 jaar en Corentin 15 jaar.
Alle drie spelen synthesizer. Hun grootvader hebben ze lessen gegeven een keer per week tot nu toe. Ze doen ook alle drie aan sport buiten de school, in een club. De jongsten doen ook zwaardboot tijdens de vakantie.


Ster : Zou je het graag hebben gehad om je kinderen in hetzelfde orkest te zien spelen, of keur jij hun keuze goed ?

Ja, eerst wilde ik ze de sfeer van de concerten en repetities laten kennen maar ik heb moeten aanvaarden dat dit hun keuze niet was en dat ze al veel activiteiten hebben buiten hun studies.

Ster : Welk boodschap zou je aan de jonge muzikanten van het orkest willen doorgeven ?

Ik wens ze hun instrumenten te blijven spelen, zelfs als om familiale of professionele redenen het een tijdje niet meer mogelijk is. Het is een grote rijkdom dat ze ook aan de toekomstige generaties zullen kunnen doorgeven.

Répondre à cet article